നീ അകലുന്നുവോ..!

നീയെന്നോർമ്മകൾ.. പൂക്കും വീഥികൾ..
തേടാതെ, ദൂരെയകന്നുവോ..!
ഈറൻ കണ്ണിലെ.. നീറും മൗനവും..
കാണാതെ, പോയ് മറയുന്നുവോ..!

പകലേറേയീ.. വഴികളിലൂടെ..
ഒരു പാട്ടായ് നിൻ, നിനവുകളാകെ..,
എന്നിലേക്കെത്തി നിൽക്കുമ്പോഴെന്നും സഖീ,
വാക്കുകൾ ചേർത്തു  നിന്നെ വരയ്ക്കുന്നു ഞാൻ...!

മിഴിയോരം നിൻ ചെറുചിരിയാകെ..
മഴയായ് ചിന്നി ചിതറിയപോലെ..
തോന്നിടുന്നേരമെന്നെ ഉണർത്തും കിനാ-
പ്പൂക്കൾ വാടാതെ നിൽക്കാനിതെൻ മാനസം...

...

...

നീതന്നെയാണെന്‍റെ ജീവതാളം..!

ഒരുവേളഞാനീ നിറങ്ങളിൽ നിന്നെയും,
തിരയുന്നുവോ സന്ധ്യ വിടവാങ്ങവേ... (2)
ഒരുനേർത്ത മേഘ പാളിക്കകം ചെന്നു വിൺ,
അഴകിൽ അലിഞ്ഞുനീ മറയും വരെ... (2)

ഒടുവിൽ വിഷാദത്തിനിരുളിൽ തനിച്ചെന്‍റെ -
മിഴിയടച്ചേറെ ഞാനോർത്തുനിൽക്കേ..
ആരും തുറക്കാത്ത കനവിന്‍റെ പുസ്തക-
ത്താളിൽ നാം എന്നോ കുറിച്ചിട്ടൊരാ..
വാക്കുകൾ വീണ്ടുമിന്നോർത്തെടുക്കുന്നു,
വസന്തം ഇതൾ നീർത്തുമീദിനം ഞാൻ.. !

ഒരുമിച്ചു നാമേറെ ദൂരം നടന്നൊരീ വഴികളിൽ എന്നെ തനിച്ചുനിർത്തി ..
മഴ വീഴവേ ഞാൻ തുറന്നൊരീ ഈറൻ കുടക്കീഴിൽ നിന്നുനീ എങ്ങുപോയി..? (2)
അരികത്തുനീയില്ലയെങ്കിൽ സഖീ നീറുമകമേറെയെന്നുനീ ഓർത്തത്തിലേ..
മധുരമാ നാളുകൾ ആർക്കുമേ വേണ്ടാത്ത പഴമയെപോലെ മറന്നുവല്ലേ..!

(ഒരുവേളഞാനീ)

വിടചൊല്ലി നീ പോവതെന്നുമീ ജാലകവാതിലിലൂടെ ഞാൻ നോക്കിനിൽക്കും..
അകലവേ നിൻസ്വരം അരികിലായ് കേൾക്കുവാൻ ഒരുപാടുനേരം കാത്തിരിക്കും..! (2)
ഓരോദിനം മാഞ്ഞുപോകുമ്പൊഴും നാളെ നീവീണ്ടുമെത്തുന്ന ചിന്തമാത്രം,
നിർത്തുന്നു പ്രാണനെ എന്നിലിന്നും സഖീ, നീതന്നെയാണെന്‍റെ ജീവതാളം..!

(ഒരുവേളഞാനീ)

അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു..!

അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു,
നീലാംബരി പൂത്തിരുന്നു,
അന്നും നീ എന്നരികില്‍ വന്നിരുന്നു...!

ഒരു ഗാനം നീ മൂളിടുന്നു,
കേള്‍ക്കാന്‍ ഞാന്‍ ഓര്‍ത്തിടുന്നു,
പാടുന്നൊരു പാട്ടില്‍ ഞാനുണരുന്നു....!

ഹൃദയം ഓര്‍ത്തു നിന്നു ചാരെ...മിഴിനീര്‍ നിറഞ്ഞു മീതെ...
മനസ്സില്‍ തെളിഞ്ഞ മഴവില്ലൊളികളിലലസം നീ നിറയും..!

(അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു)

മാരിവില്ലിന്‍ ഏഴുവര്‍ണ്ണം, വാനിലായ് തെളിഞ്ഞീടവേ,
മാനസത്തില്‍ നിന്‍സ്മിതം ആ കാന്തിയാര്‍ന്നുണര്‍ന്നീടവേ..

മഴ പെയ്തുതോര്‍ന്നവഴിയേറെഞാന്‍..
നിന്നെയോര്‍ത്തു ചെന്നേകനായ്,
ഉള്ളിലെന്നുമെന്നുമുണര്‍വ്വേകിയോ നിന്‍ ചിരി...!

കുളിരൊന്നുകോരി മഴനല്‍കുമീ..
മഞ്ഞുവീഴുമനുഭൂതിയായ്,
കാതിലെങ്ങുമലതല്ലിയോ നിന്‍ മൊഴി...!

(അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു)

മേഘമെങ്ങും വീണൊഴിഞ്ഞോ, സന്ധ്യപൂക്കുന്ന യാമങ്ങളില്‍..
നിന്‍ മുഖം ഞാന്‍ കണ്ടിടുന്നു, കണ്ണു ചിമ്മുന്ന താരങ്ങളില്‍...

കടലിന്‍ ചിരാതിലെരിയുന്നൊരീ,
സൂര്യനാളമണയുന്നുവോ,
നെഞ്ചിലെങ്ങുമിരുള്‍ മൂടുമോ ഇന്നിനി..?

മിഴിവേകി മുന്നിലൊരു ദീപമായ്..
നീവരും തിരികെയെന്നുഞാന്‍,
ഓര്‍ക്കവേ വിണ്ണിലെത്തുമീ പൌര്‍ണ്ണമി...!

(അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു)

.....

ക്ഷണിക്കുന്നു പക്ഷേ..!

വരു നീർമുഖീ ജലധാരയായ്, ഞാൻ പാതിചാരിയ വാതിലിൽ,
തവ ചേതസി, അരുളുന്നുവെങ്കിലകമേ വരൂ മറു പാതയിൽ..

മധു വർഷിണീ, ക്ഷണമേകുവാൻ, മടിയുള്ളിലുണ്ടു നിസ്സംശയം,
ആ കണ്ണുകൾക്കുണർവ്വേകുവാൻ കമനീയമല്ലെന്നാലയം...

കനകാതപം ഇഴചേർത്തനിൻ- അതിചാരുമേഘ സിംഹാസനം,
ഇരുൾ രൂപിണീ, ഇവിടില്ല നിന്നെ ആനയിച്ചിരുത്തുവാൻ!

സുഖശീതളം പകരുന്നൊരാ, മൃദു മന്ദമാരുതനിന്നുനിൻ,
അരികത്തുവന്നിടുവാനൊരിത്തിരി താമസം ഭവിച്ചിടാം..

അഴകാർന്നഴിഞ്ഞൊടുപാറിടും കാർകൂന്തലീ ഗൃഹഭിത്തിയിൽ,
അലതല്ലി നിന്നുടെ വിശ്രമത്തിനു ഭംഗവും വരുത്തിടാം..

ദിശ നാലിലും മതിൽ കെട്ടി ദിക്കുകളെട്ടുമേ മറച്ചൊരീ,
ഭവനത്തിനാൽ പുറമെ നടക്കുവതൊക്കെയും മറന്നിടാം..

ഇമചിമ്മിടാൻ ഇടനൽകിടാതിതി സന്തതം ചൊരിയുന്നൊരീ
മഴമാറി നിൽപ്പതിലേവരും ഹർഷാരവം പൊഴിച്ചിടാം..

ഇടവേളയിൽ പ്രഭയേറിടും മന്ദസ്മിതം മറ്റുള്ളവർ,
ഒരുനോക്കുകാണ്മതിനർക്കനോ അതിഗർവ്വവും നടിച്ചിടാം..

ഇത്യാദി സങ്കടകാരണങ്ങളിതുണ്ട് ചുറ്റിലുമെന്നുഞാൻ,
പറയുന്നതിന്നവിടുന്നു ചിന്തകളാവഴിക്കു നയിക്കുവാൻ..

എങ്കിലും ഒന്നോർക്കുക ഈ ജാലകത്തിൻ ചാരെയായ്,
നിന്നിടും വരുമെന്നുതന്നെ നിരന്തരം നിനച്ചു ഞാൻ..!

...